Eğer izin verseydin biraz daha sevmek isterdim seni.
Biraz daha tanımak, biraz daha fazla alışmak.
Mesela özleyeceğim bi kokun olsaydı keşke.
Atmaya kıyamayacağım bir hediyen olsaydı odamın bir köşesinde..

Onu aradım ve seni seviyorum dedim. Çarklar durdu, yargılama bitti. Hayatımda ilk kez çekip gitmek istemiyorum. Şimdi bile utanıyorum söylediklerimden. Herkesin kalbinin çizildiği bir yer var. Orada görünmez bir duvara çarpıyorsun. Daha öteye gidemiyorsun. Bütün dünyan o çakıldığın yerden uzanabildiğin yere kadar oluyor artık.

-Emrah Serbes

Peki, pekala, tamam, güzel, iyi, anladım, neyse… diye diye belki de mutlu olacağımız zamanları da yok ettik ? Bilmediğin bişey için fazla önyargılı değilmiydin ? Peki onuda geçtim. En zor anımda neden benle olmayı değil gitmeyi seçtin? Hani hep sorarlarya sevildiğini hissetmek için "ben ölsem üzülürmüydün ?"

En çokta ne koyuyor biliyor musun? Yarı yolda bırakıp gitmesi koyuyor. Hani her şeyi yapıyorsun onun için, sevdiğini söylüyorsun, her şeyi yapmaya hazırsın… Onun uğruna her şeyi yapabileceğini söylüyorsun, yapıyorsun da… Ama o çekip gidiyor. 

Güçlü olmaya benden daha çok ihtiyacın var.
Çünkü haksız olduğunu
Kalbinin bir yerinde biliyorsun.

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum.
Tuttukça güçleniyorum.
Göğe bakalım.

-Turgut Uyar